“Felix…. Feniks… of zoiets…,” stamelde ik.
Mijn leraar Nederlands keek me aan en vroeg: “Was het een lang gedicht, of kort, rijmde het? Het heeft niets met katten te maken!”
Volgens mij probeerde hij te helpen. Ik dacht nog dieper na, maar kon er niet opkomen. De gecommitteerde lachte vriendelijk maar wilde een beetje opschieten leek het. Hij keek eens op zijn horloge en schraapte zijn keel.
“Ik weet het echt niet meer…,” zuchtte ik.
“Het vliegt,” hoorde ik mijn leraar nog net zeggen.
“O,” riep ik, ”maar wacht even, het had iets met een vogel te maken! Oh ja, het is het gedicht Phoenix van Vasalis. Het is weer terug.”
En vervolgens kon ik het hele gedicht foutloos opzeggen.


Nu helemaal benieuwd naar derde stukje.
Bij alledrie een hartje dan voor het idee.
@Lousjekoesje. Tnx! Ik vond het moeilijk uit welk oogpunt ik dit zou schrijven. Dus dan naar alledrie. En benieuwd wat jullie vinden.
@Mas, leuk gedaan, dit drieluik.