Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Maria’s sprookje

29 mei 2014 | 120w | G.J. van Gisteren | 12 |

Als kind had Maria moeders verhalen met een mengeling van angst en fascinatie aangehoord. Als tiener had ze besloten dat het niet meer dan bangmakerij was. Vandaag had ze moeders ongelijk willen bewijzen, want monsters en schatten bestaan tenslotte niet, niet echt. Ze had beter moeten weten, want moeders hebben meestal gelijk.

Met het bloed dat haar gebroken lichaam verlaat dooft ook het licht in haar ogen. De draak sist in haar oor: “Vertel waar je moeder is, dan laten we je dochter leven.”
In de verte schreeuwt haar stem, maar van binnen glimlacht ze. Je had ongelijk, mama, ik ben wel sterk genoeg. Tynek de draak is overwonnen en Jutka is veilig.
Van angst bevrijd omarmt ze de duisternis.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »