Toen ik bij leven doodverklaard werd, was ik te ziek om er de humor van in te zien. Gelukkig overleefde ik de pest. De kans op een onterechte aanname van sterven is klein. Ik weet veel van kansbereking.
Nu ben ik echt dood, al ruim drie eeuwen. Ik dwaal rond, spook in de hoofden van hyperintelligente mensen en vreet me op.
Mijn krabbel in de kantlijn, daar heb ik spijt van. Eerst was het leuk. Wetenschappers die hun hoofd braken op een korte formule. En eindelijk, in meer dan honderd pagina’s een bewijs. Ik kon het af met drie nooit teruggevonden pagina’s. Helaas is er niemand die dat gelooft.
Zo is de laatste stelling, van mij Fermat, toch een teleurstelling.


Leuk stukje
@Hadeke, hier moet ik me inlezen… begrijp er nu te weinig van.
Hadeke, Vroeg me af wat er gebeurd als je in de hoofden van doodgewone hersens kruipt. Misschien kom je die drie pagina’s tegen. En anders liggen ze in het licht, buiten het hoofd! Verrassend epistel. Fijn weekend, hg Miriam.
En toch nam die Fermat stelling.
@Hadeke goed beschreven
@Hadeke, een sterk stuk!