‘Mag ik je wat vragen?’ zegt ze.
Ik knik van ‘ja’.
‘Als ik nu deze kei in het water gooi, dan is het gladde oppervlak van het meer verstoord en deinen de rimpels in steeds groter wordende kringen uit, ja toch? Hoe zouden de vissen die onder het wateroppervlak tussen het riet hun eitjes leggen hierop reageren, denk je? Zouden ze verstoord zijn en wegtrekken zodat mijn papa hier niet meer kan komen hengelen? Als ik zwijg, zou hij dan ooit te weten komen dat het mijn schuld is dat de vissen weg zijn? Vissen kunnen toch niet praten, of vergis ik me? En dode vissen toch al helemaal niet?
Ik knipper met mijn ogen en stamel alleen maar: ‘Euh?’
« Zo’n eerste keer weer
Rabulist »
« Zo’n eerste keer weer Rabulist »
Communicatie, Mensen, Natuur
Mag ik je wat vragen?
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Zo’n eerste keer weer Rabulist »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Hartje
ze was vast nog jong. <3
@Hilde: Alleszins jong van gedachten 😀