Half vier in de ochtend, wakker van de koude gierende wind. En toch lijkt het alsof ik net uit de sauna kom.
Komt het door mijn droom?
Een heel leger aanstekers in het gelid, als een Chinees terracotta leger. Of erger nog: als een massa gebrainwashte leeghoofden op het Kim Il-sungplein in Pyongyang. Rij na rij, verder dan ik heb kunnen zien.
Toen ik nog rookte had ik altijd graag wel een zippo gehad, maar ik kon nooit kiezen: niet mooi genoeg, te duur, te weet-ik-veel. En dan nam ik maar een doodgewone wegwerpaansteker. Nu is het drie jaar en acht dagen geleden dat ik nog een sigaret heb opgestoken. Niemand hield het voor mogelijk. Blijkbaar mijn onderbewustzijn ook niet.
@Benny volhouden!
’t Kwam door die wegwerpaansteker. Die maakte het wegwerpen van het rookgerei makkelijker. Je bent op de goede weg als het roken van anderen je gaat tegenstaan. Als iemand binnenkomt en zijn jas ophangt en de rookwalm vanonder zijn kleren je tegemoet komt. Of als je een kamer vol rokers binnenkomt, en je de hele avond in de dampen zit. Thuis doe je dan de kleren die je aan had in de was, omdat anders de volgende ochtend de rooklucht nog in je kleren zit.
Als je op dat punt bent, heb je een redelijke kans definitief afscheid te nemen.
Groet,
Chris