Schrijf mee!
« »

Familie

Luna

19 maart 2014 | 120w | Christine Charliers | 0 |

Onwillig stof ik het dressoir af. Het is iedere week hetzelfde liedje. Er komt nooit een eind aan deze cirkel. Binnen de twee dagen is het weer vuil. Ik vraag me af waarom ik dit nog doe. Wat is het nut ervan?

Ik besluit om de binnenkant van de kast ook maar te doen. Ik haal alles uit het schap. Vanonder vind ik een dienblad. Het is een wisselkader met vijf foto’s. De geboortefoto’s van mijn dochtertje. Op één van de foto’s rolt er een traan over haar wang. Ik leg de kader op de tafel.

Luna klimt op de stoel en bekijkt de foto’s.
“Kindje,” zegt ze.
“Nee, dat ben jij.”
Ze wijst naar de foto en zegt: “Baby!”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Christine Charliers of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »