Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde, Mensen

Loveseat

23 februari 2014 | 120w | Nienke Koenders | 7 |

We zitten op de roodleren tweezits. Naast elkaar, zoals elke avond. Voorzichtig leg ik mijn hand op zijn been. Tot mijn verbazing haalt hij ‘m er deze keer niet af. Subtiel probeer ik terrein te winnen. Stukje bij beetje schuif ik dichterbij.

Hij laat me, knikt dat het oké is.

Langzaam leg ik mijn hoofd op zijn buik. Mijn armen losjes om zijn benen. Om te voorkomen dat ze van de bank afglijden. Om nog dichter bij hem te zijn. De rest van mijn lichaam knoedel ik in het krappe hoekje dat overblijft.

Verkrampt maar intens gelukkig lig ik daar. Opstaan? Ik peins er niet over! Van dit zeldzaam intieme moment met mijn tienerzoon wil ik zo lang mogelijk genieten.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nienke Koenders of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »