De leerlingen zijn eindelijk rustig aan het werk. Ik zou vaker een toets moeten afnemen.
In de reguliere les vliegen stukjes gum rond, eindigen natgekauwde propjes papier vastgekleefd op het digibord en gaat mijn uitleg verloren in geroezemoes en opstandig gedrag.
‘Waarom moeten we eigenlijk leren rekenen? Dit is basisschoolstof.’
Voor argumenten staan ze niet open, ze lijken mijn angst te ruiken. Een klas als veelkoppig monster. Ik zwijg dan, inplaats van te antwoorden.
Vandaag sla ik terug. Ik maak een staafje van de abacus los. Twee kralen glijden in mijn hand. Ze rollen om beurten in de pijpjes.
‘Psst, Tommy,’ fluister ik.
De grootste raddraaier kijkt op. Twee korte pufjes. Linkeroog, rechteroog.
Het is mijn laatste dag op school.
« De erfenis
De god en de ijsreuzen »
« De erfenis De god en de ijsreuzen »
Fictie, Mensen
Kraalogen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« De erfenis De god en de ijsreuzen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
dit is pas echt de cynische variant