Schrijf mee!
« »

Mensen

Ik huil om de aardappelen

16 november 2014 | 120w | Janneke | 4 |

“Nee, barbaar, wat doe je!”
“Hoe bedoel je, je ziet wat ik doe, zeur niet. En je hoeft niet tegen mij te schreeuwen.”
“Ik schreeuw niet, maar wat jij doet, dat kan niet, dat mag niet, dat hoort niet!”
“Je schreeuwt weer!”
“IK SCHREEUW NIET!”

“Nee! Appelmoes, ook nog appelmoes!”
“Waarom…”
“Waarom ik niet op mijn bord let, waarom ik tegen je zeur.”
“Kun je…”
“Nee dat kan ik niet. Ik vind het echt zo erg.”
“Je hoeft er toch niet om te huilen, kom hier doe niet zo mal.”
“Maar ik heb het gevoel, dat ik je niet meer ken.”
“Het zijn maar nieuwe aardappelen.”
“Nieuwe aardappelen, geprakt, met appelmoes. Ik huil om de mosterd, arme aardappelen, arme ik.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Janneke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »