In kelders hingen ze rustig te drogen aan touwen en rekken. Worsten, bereid op z’n Gelders. Niet ontsnapt aan hun vermelders, knoestige slagers met vieze bretels. In alle vroegte kwamen ze naar de kwelders, sommigen zelfs Belgers, niet iets internationaals, wat ik hierbij verder verhelder. Vuigbekken zijn het, die slagers, woestelingen die praten en vloeken als schelders. Maar ze brachten koe voor koe naar de slachtbank alwaar zij hun werk deden, met messen blikkerend in het zonlicht zo scherp: bloed stroomde al snel, op z’n helderst.
Een laatste slager bleef achter in de velden, te sloom, te traag door het gras, ontmoette hij die ochtend zijn ware vergelder. De koe was zijn melder, spietste hem vast, zond hem naar elders.

Prachtig!
Echt top!
<3
@Lijmstok, een lekker bizar stuk!
– internationaal
Ik zou denken dat er (binnen jouw stuk) een s achter dat woord moet.
orgineel!
Heel bijzonder.
surrealistisch, wel eens met Ineke: internationaals
Hoe krijg je het voor elkaar? Mooi ritme, leuke woordspelingen en dol op de afloop.
Gerechtigheid! Mooi en poëtisch geschreven. Een <3 voor het verhaal en voor de koe.