Zij zat in een Frans etablissement in een krankzinnige Afrikaanse hoofdstad. Een van zijn drie mobiele telefoons ging over. Hij had net een roos voor haar laten komen en voor de deur van het restaurant lag een kreperende man waar zij overheen waren gestapt. Met de beelden van een verhongerende bevolking voor ogen, zocht zij op zijn verzoek de wijn uit.
Hij nam op hoewel zij hem gevraagd had alleen de president aan te horen. Zijn akkoord werd verzocht voor de beschieting van een krochtig pand waar soldatenvrouwen en kinderen in spleten en hoeken onder doeken woonden. Een telefoonmaatschappij wilde er zijn intrek nemen.
‘Of je nu doelgericht of met hagel laat schieten, bel terug en trek je orders in.’
@Frank, jouw site telt 120 woorden terwijl ik er dan 123 in Word heb (inclusief de titel). Ik heb dus drie woorden moeten toevoegen. Met twee eerdere stukjes had ik dit niet.
@Mili de titel telt niet mee voor het woordenaantal.
Mili, interessant en beeldend verhaal met een boodschap (waar ik bijzonder van ben gecharmeerd). Op 1 punt wringt het voor me: de titel rechtvaardigt de slotzin, terwijl de man tegen haar verzoek in toch de telefoon opneemt. Klopt dat of zie ik iets over het hoofd? <3
@Mili – de wisseling van onderwerp/focus tussen zin 1 en 2 stoort me enigszins. SUGG: plaats zin #1 voor “Hij nam op …” (en begin ook een nw alinea). desondanks een <3
@AnneJo: Weet je, zij was maar een klein vrouwtje met een grote mond en hij een puissante bevelhebber. Beter toch dat hij wel de telefoon opnam, anders had zij hem er niet van kunnen weerhouden vrouwen en kinderen te laten beschieten. Dank voor je hartje. Waar vind je die?
@Leonardo – ik wil wel maar vind geen knoppen om geplaatste stukjes te bewerken.
Waar ik die hartjes vind? Als iemand de juiste snaar raakt, dan komen ze uit het niets tevoorschijn 🙂
Back to the point: je uitleg is helder en persoonlijk had ik die typering iets sterker aangezet gezien. In 120 woorden blijft het keuzes maken tussen sfeer en personageduiding… ik weet het.
N.B. volgens mij kan alleen Frank op jouw verzoek je tekst aanpassen. Ik weet het zeker: hij gehoorzaamt haar 🙂
@AnneJo: je bent een engel. Ik had het Kabinet al overhoop gehaald en alle denkbare knoppen versleten. Ik ga nu Frank verleiden. Leonardo heeft zoals gewoonlijk gelijk; ik wil twee zinnen omdraaien.
@Frank: Ik wil de eerste twee zinnen omdraaien [zie Lenonardo]. Wil ook jij mij alsjeblieft gehoorzamen 🙂
Uiteraard, roept u maar 😉 Heb de eerste twee zinnen omgedraaid. Anders nog iets?
@Frank: Ja, de alinea. Ik moet nu eenmaal mijn master Leonardo gehoorzamen. Jij mag kiezen waar je hem doet. En dank je. Het is dat ik niet weet waar je de hartjes hier vindt …
Dan mag de meester zelf aangeven waar die moet komen, ik wil hem niet voor de voeten lopen 😉
@Frank: Als ik bevelhebbers weet te temmen, dan kan ik ook mijn alinea’s plaatsen. Tussen … de wijn uit en Hij nam op en ook voor ‘Of je nu … De volgende keer zal ik braver c.q. minder lastig zijn. Bonne nuit.
Mili,
Vreemd verhaal hoor. Vijf keer goed gelezen om alles te doorgronden en nu schieten er heel wat wilde beelden door mijn hoofd. Die roos in combinatie met de kreperende man bijvoorbeeld. En hoe krijg je het voor elkaar dat Leonardo en Frank zo voor je in de bres springen? Dat verdient een hartje hoor!
Als ik voor mezelf spreek is gewoon even vragen genoeg, W 😉
@Ryn: Immense tegenstellingen, bijna niet te beschrijven. Vandaar dat je vijf keer moest lezen 🙂 Van Leonardo leer ik en Frank is Frank. Wel een lieve. Dank voor je hartje.
Door de enorme tegenstellingen heb jij een goede sfeer neer gezet. De bevolking is angstig en overleven, bevelhebbers vieren hun macht. Zij zit er tussenin en doet wat ze kan. Jij hebt mijn hart. <3
@Marietje: Fijn je hier ook te ontmoeten. Je hebt de chic mij te begrijpen. Dank voor je hart.