Schrijf mee!
« »

Communicatie, Cultuur, Familie, Mensen

Boodschap

25 november 2014 | 120w | Marry Kramer | 0 |

“Hahaha, moet je horen!”
“Ik word vrolijk van je.”
“Ja, het was ook zo grappig. Zo’n uitspraak maakt mijn dag.”
“Vertel!”
“Loop ik net langs de speeltuin, je weet wel, die in onze oude buurt. Loopt daar een klein meisje achter een jongetje met een grote tas in zijn vuistjes. Het jongetje trekt een heel serieus gezicht en dat meisje praat de hele tijd. Half tegen hem, half tegen zijn rug. Dat jongetje heet Bram, want het is ‘Bram voor’ en ‘Bram na’. Tot ze haar moeder ziet. Ze rent naar haar toe en wat denk je dat ze zegt?”
“Haha, geen idee?”
“Mama, mag ik de volgende keer een boodschap halen? Ik weet best waar Bram de mosterd haalt.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Marry Kramer of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »