Toen het onderbuikgevoel in contact kwam met het bovenbuikgevoel protesteerde de navel.
‘Hou op met navelstaren, ga uitbuiken of zoiets,’ had de navel snikkend geroepen. Wellicht had ze weer last van een breuk, dat was haar euvel.
‘Ik voelde het aan mijn theewater, ze is zichzelf niet,’ zei de buik onder tegen boven.
De buiken wisten wat ongemak betekende, krampen tijdens de maandstonden of kakkerij, gassen of soms vlinders, het leven van de buiken viel ook niet mee.
Ze waren al jaren beste buren, de buiken en de navel.
‘Ze hebben mij laten piercen,’ riep de navel.
Het abdomen keek naar naar het glimmende ringetje met een sterretje: “een vrolijk kerstfeest en een goed 2015â€
De navel huilde van geluk.

@Madeleine, ontroerend stukje met een diepere onderlaag. De vlinders na gas en kak, een staaltje van moed en leven. Een hartje voor de schreiende navel.
Aaaah, het doet mij iets.
Ja, leuke manier om ook de bovenbuik er bij te betrekken. En dan ook nog eens de navel, die de aandacht naar zich toe trekt, waardoor het opeens niet meer gezocht lijkt.
Dank jullie voor de hartelijke hartjes!
mooi gesprek tussen de beide buiken!
Ja Jose, gezelligheid ten top!