Schrijf mee!
« »

Liefde

Hemels

4 december 2014 | 120w | Hadeke | 58 |

‘Ik hou van je.’
Haar lippen vormen moeizaam de woorden, die tegen het raam terug de isoleerkamer in kaatsen. Ze bereiken mij niet.
‘Zeer besmettelijk. Separeren is onvermijdelijk,’ had de specialist meegedeeld.
‘We vrezen het ergste.’
Ik vrees met hen mee. Ze vermagert. Haar ogen komen dieper in het gezicht te liggen. Ik zie het van een afstand, door het raam. Verpleegkundigen benaderen haar als astronauten, die buitenaards leven onderzoeken. Het einde nadert. Snel en onvermijdelijk. Ik ben er op voorbereid.
Terwijl de adem haar ontglipt, slik ik de pil door.
We stijgen op. Door het gebouw heen, door de wolken en ver daarboven.
‘Ik hou van je,’ zeg ik.
In het luchtledige hoor ik mijn eigen stem niet eens.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

15 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »