Ik keek er van op.
Zoals ik ze kende waren ze nooit van hun stuk te brengen. Frictie was er altijd wel. Het bleek uiteindelijk nodig voor de vooruitgang. Hoewel ze nogal vol van zichzelf oogden was er wel altijd ruimte voor rek bij ze. Je moest het natuurlijk niet opdringen, want dan kreeg je de volle laag wel terug van ze. Menig avontuur had ik te danken aan hoe zij mij op weg hielpen en daarom keek ik er van op.
Zoals ze daar verslagen lagen na weer een wilde avond zuipen. Het kon eigenlijk niet anders dan dat het mijn schuld was. Dat ik ze dit had aangedaan door mijn onoplettendheid.
Daar waren ze. Twee lekke banden. Luchtledig.
« Dikke lucht
Hemels »
« Dikke lucht Hemels »
Communicatie, Fictie
Gevalletje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Dikke lucht Hemels »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat een leuke vondst – ik was zo op het verkeerde (en nog vragende) been gezet dat ik het vanaf de lekke banden nog eens moest lezen.
Was ook het streven. Ben blij dat het me is gelukt.
Geweldige vondst en fraai geschreven.
Heel erg leuk en verrassend.
Dank jullie.
Heel verrassend stukje! Alleen… lege fietsbanden zijn niet echt luchtledig.
Inderdaad, ‘niet echt’.