Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Heidi

4 maart 2014 | 120w | G.J. van Gisteren | 6 |

Hoempamuziek tettert over de hoofden van de hossende menigte. Bijna word ik overlopen door een zwalkende polonaise. Ik probeer mezelf in veiligheid te brengen, word van achter gegrepen en draai me om. Een dirndl met vlechtjes lacht me, met confetti tussen haar tanden, toe. Ze kust me en gunt me een blik in haar decolleté. Waarom glimmen haar borsten zo? Mijn filosofische overwegingen over vorm en decorum zijn snel vergeten wanneer ik haar kus beantwoord, deze keer met een fikse hoeveelheid tong. Zij is daar niet van gediend, haalt uit en geeft me een oorvijg, die een doorsnee eik had ontworteld.

Een uur later bij de pisbak vervloek ik de carnavalsgoden, terwijl Heidi naast me, haar gereedschap afschudt en opbergt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »