Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen, Natuur

Grote Natuur

1 september 2014 | 120w | Stefanie Roels | 14 |

‘Je bent gek!’
‘Kom op lieverd, dit is dé expeditie, mijn laatste … Het schijnt trouwens de grootste te zijn.’
‘Bij jou moet ook alles het grootst zijn!’
‘Ja, daarom koos ik jou. Je had ook de grootste … Trouwens, je weet hoe graag ik de natuur ontdek.’
Hij trekt haar op zijn schoot en laat zijn vinger over haar hals glijden naar beneden. Voor hij verder kan gaan houdt ze hem tegen.
‘Wat als je in zo’n gletsjerspleet terechtkomt? Je stort te pletter en dan … dan …’
Tranen beginnen over haar wangen te rollen.
‘Schat,’ fluistert hij, ‘kijk me aan. Ik ga niet dood oké, dat beloof ik jou! Daarvoor hou ik te veel van jouw natuur!’
Zijn vinger glijdt verder …

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Stefanie Roels of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

21 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »