In het preoperatief kwartier is het koud. Dat is vast steriel maar ik vind het niet aangenaam. Ik trek het ziekenhuiskleed tot zo ver over mijn knieën als maar kan en het laken met deken trek ik tot over mijn schouders. Op het voeteinde van mijn bed gooit iemand een reuzedweil neer. Dat is vast om het rondspattende bloed tijdens de operatie op te vangen -ja, soms gaat mijn verbeelding met mij aan de haal. Ik probeer wat te slapen, dan is kouder beter, maar het lukt niet. Dit is echt bandwerk, ik voel me zo’n voorbereide lasagne die de oven nog in moet, alleen moet ik nog voorrang verlenen aan andere voorbereide gerechtjes die al langer liggen te wachten.
« Inbrekers
Besmettingsbehoefte »
« Inbrekers Besmettingsbehoefte »
Mensen
Flard
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hilde Cornelis of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Inbrekers Besmettingsbehoefte »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik wil echt niet in jouw plaats zijn.
Het is bijna een ‘naar de slachtbank’ verhaal. Flard of aan flarden. 😉
de realiteit valt altijd beter mee dan mijn verbeelding 😉
Ja, zo voelt het echt. Grappig geschreven!