Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Eindelijk voorbij

30 juni 2014 | 120w | Daphier | 4 |

Ik staarde naar mijn spiegelbeeld. Mijn hoofd bonkte zo hard, dat ik mijn ogen amper open kon houden. Mijn wang was blauw/paars, één oog half dicht en er zat een scheur in mijn lip. Het onzichtbare was de hersenschudding door de val op de grond, had de huisarts gezegd. Hij vergat de innerlijke littekens.
De bel ging en daar stond Niek. Hij keek me een lang moment aan en ik zag de onnodige moordneigingen omhoogkomen.
‘Ik was het bronwater voor hem vergeten.’
‘Hij zal je nooit meer kwaad doen.’
Dankzij hem. Een eenzijdig fataal ongeluk, had de politie gezegd. Niek had het geregeld, maar ik zou nooit vragen hoe. ‘Dankjewel.’ Toen nam hij me in zijn armen en kuste me.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Daphier of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »