‘Hoe ver was het?’
‘Vijf meter, misschien zelfs minder.’
‘Zo dichtbij?’
‘Ja, zo dichtbij. Helaas wel.’
‘De tijd leek wel stil te staan. Ken je dat gevoel?’
‘Ja, ik ken het gevoel.’
‘Ik kon alles zien, begrijp je? Alles.’
‘Hoe bedoel je?’
‘Paniek, zweet op haar voorhoofd en een overvloed aan emotie: angst, wanhoop en woede.’
‘Je kon de emotie aflezen?’
‘Ja, in haar ogen. Vooral de angst. Vooral de angst…’
‘Dat moet je wel aangegrepen hebben, denk ik.’
‘Stond je daar lang bij stil?’
‘Nee, het was zo voorbij. Zoiets duurt niet lang.’
‘Zo voorbij?’
‘Ja, zo voorbij. Eén schot, een handvol hagel.’
‘Hoe lang duurde het?’
‘Vijf seconden, misschien zelfs minder.’
‘Zo kort?’
‘Ja, zo kort. Helaas wel.’
Beste Paul van Oijen, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie