Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Een handvol hagel

30 november 2014 | 120w | paul van oijen | 5 |

‘Hoe ver was het?’
‘Vijf meter, misschien zelfs minder.’
‘Zo dichtbij?’
‘Ja, zo dichtbij. Helaas wel.’

‘De tijd leek wel stil te staan. Ken je dat gevoel?’
‘Ja, ik ken het gevoel.’
‘Ik kon alles zien, begrijp je? Alles.’
‘Hoe bedoel je?’

‘Paniek, zweet op haar voorhoofd en een overvloed aan emotie: angst, wanhoop en woede.’
‘Je kon de emotie aflezen?’
‘Ja, in haar ogen. Vooral de angst. Vooral de angst…’
‘Dat moet je wel aangegrepen hebben, denk ik.’

‘Stond je daar lang bij stil?’
‘Nee, het was zo voorbij. Zoiets duurt niet lang.’
‘Zo voorbij?’
‘Ja, zo voorbij. Eén schot, een handvol hagel.’

‘Hoe lang duurde het?’
‘Vijf seconden, misschien zelfs minder.’
‘Zo kort?’
‘Ja, zo kort. Helaas wel.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van paul van oijen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »