Het is Vala die er altijd aan denkt de insecten uit hun benauwde jampotjes te bevrijden.
Het stekelbaarsje dat gevangen zat in een emmer, terug te werpen in de sloot.
Haar worteltjes op te offeren aan haar konijn.
Het is Vala die ook vanavond weer richting de kinderboerderij fietst.
Haar rozige haar weerkaatst de stralen van de ondergaande zon.
Haar blauwe ogen sprankelen.
Het is de aanblik van het bloederige tafereel die Vala’s haar vuurrood doet ontvlammen.
De sprankeling in haar ogen aanwakkert tot vonken die een zo hevige brand ontketenen dat ze uiteindelijk vuurspuwen.
Die kalme Vala transformeert in kolkende Lava.
Het is Lava die degene die zich hieraan schuldig heeft gemaakt, voor eeuwig zal verstenen door haar eruptie.
Mooi @Irma De naam Vala is treffend.
’t Is een en al suggestie, maar toch een treffende aanklacht.
Mooi gedaan!
Chris
@Irma, leuk dei naam met het rode haar.
die naam… 🙂
@Irma Portret van een gevoelig kind. Mooi!