Kort voor middernacht. Zenuwachtig hol ik de gelegenheid binnen. Gehaast zeg ik tegen de man tegenover mij: ‘Geef mij een grote bak espresso. Snel! Ik moet een deadline halen en ik heb een writer’s block. Ik heb nog een uur om een artikel te schrijven en dat ga ik nooit halen als ik niet wakker blijf.’
Hij kijkt mij niet begrijpend aan, haalt zijn schouders eens op en zegt: ‘Weet u het zeker? Heeft u niet een overdosis?’
Ik schreeuw tegen hem: ‘Geef het, nu! Ik sta gespannen als een snaar maar dat heeft niets te maken met een overdosis koffie. He-le-maal niets, zeg ik je. Niets!’
Hij wijst hoofdschuddend naar het raam. Ik lees met niet begrijpende blik: ‘pohseeffoc’
@Jelstein, moklew guret! Moest ook een deadline halen, weliswaar zonder coffeeshop. Hartelijke groet, 6Mir.
hahaha… heerlijk, de kop koffie en dit verhaaltje. Waar een writers block al niet toe kan leiden 😉
@Jelstein De oplopende spanning is goed beschreven en daardoor voelbaar. Leuk stukje.
Och och het leven van een schrijver… 😉
Leuk plot(je).
mooi Jelle, vooral ook de laatste omdraaiing
allen dank voor de waardering en het lezen