‘Jij hoort hier niet.’ fluisterde hij.
De kleine Jaguar keek hem met glazige ogen en een half open bek aan. Hij stond op het punt te vluchten.
Logisch ook, net zoals waarschijnlijk alle opgezette dieren van oom Harold dat van plan waren geweest.
Alleen Jago, hield de vluchthouding ook nog in opgezette toestand. De gasten zetten al kletsend hun drankjes op de ivoren onderzetters.
Hij pakte Jago en sloop weg.
Buiten stormde het. ‘Ik tel tot tien en dan vlucht je!’
Hij deed zijn ogen dicht en telde.
‘Tom, daar ben je!’
Zijn moeder trok hem bezorgd mee.
‘Tien!’ Hij draaide zich om en zag hoe de storm Jago wegwaaide, de heuvel af.
‘Ik zei toch dat het je lukte!’

Ivoren onderzetters… hoe subtiel!
Heel sfeervol met een bijna sprookjesachtig einde. <3
In 'Alleen Jago, hield…' hoort wel geen komma.