We waren bevlogen en zaten boordevol plannen. We wisten wie deugde en wie niet. Nu lopen we met gebogen schouders en een grauwsluier zorgt ervoor dat we op elkaar lijken. We zijn slaven geworden en de commercie is onze meester. We zijn geprogrammeerd en hadden het niet door. Nu willen we alleen maar meer, sneller en beter. Vroeger waren we echte mensen, nu hebben ons password uit handen gegeven. We weten niet meer wat juist is en wat niet; murw van alle prikkels. Langzaam worden we een grommend leger. De commercie kan ons inzetten waar ze wil. Ik draai me om en huil zachtjes. Mijn schouders schokken. Jullie kijken me aan en halen je schouders op. Doe niet zo moeilijk…
« Languit in het gras
Rijnhaven »
« Languit in het gras Rijnhaven »
Communicatie, Maatschappij
De stille slaven
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Malkah of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Languit in het gras Rijnhaven »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste Malkah, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie