Vanmiddag trok ik een boek uit de boekenkast: Andrews hersenen door Doctorow. Ik herinnerde me dat jij het me maanden geleden gegeven had, als beloning voor mijn goede zorgen. Ook herinnerde ik me dat we in die boekwinkel waren om een boek te kopen ter gelegenheid van de verjaardag van een van onze vrienden.
Ik bladerde door het boek en zag jouw inscriptie. De datum was 30 maart, dus je was toen net een maand thuis uit het ziekenhuis. Ik las: ‘Lieve […] Ik wil nog lang met je samen zijn. Met jouw steun, hulp en zorgen kan ik beter worden. Kus, […]’
Ik bladerde niet verder. Ik sloeg het boek dicht en zette het snel terug in de boekenkast.
Waarom laat je hier de namen in het citaat weg? Ik had nog niet eerder het idee dat je anoniem schreef. Of suggereer je dat er een ándere naam dan de jouwe en de zijne stond?
Hij schreef daar onze koosnaampjes, l.stok, en die wil ik niet aan de grote klok hangen. 😉
Ah zodoende