Zie je, ik hou van jou.
Je weet hoe ziek ik ben…
Dat ik soms de drang heb om dingen te doen die niet kunnen.
En toch heb je het gedaan.
Waarom?
Langzaam drupt het bloed op de bevroren grond.
Ik zie je graag, echt.
Je lange blonde krullen en je helblauwe ogen
verwarmen nog steeds mijn hart.
De eens zo kleine plasjes bloed worden steeds groter en groter,
mijn eigen zonne-engel in dit duistere bestaan.
Maar de nacht is sterker.
Ik heb je gewaarschuwd…
maar je wilde niet luisteren en nu lig je daar.
In de armen van een stenen engel
terwijl de kinderen van de nacht voor jou huilen.
Zie je, ik hou echt van jou.
Zelfs nu.
« Paranormaal
Eetstoornis? »
« Paranormaal Eetstoornis? »
Liefde, Poëzie
Bloedmooi
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Nielse Hofmans of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Paranormaal Eetstoornis? »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste Nielse Hofmans, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie