Schrijf mee!
« »

Liefde, Poëzie

Bloedmooi

1 december 2014 | 120w | nielse hofmans | 4 |

Zie je, ik hou van jou.
Je weet hoe ziek ik ben…
Dat ik soms de drang heb om dingen te doen die niet kunnen.
En toch heb je het gedaan.
Waarom?
Langzaam drupt het bloed op de bevroren grond.
Ik zie je graag, echt.
Je lange blonde krullen en je helblauwe ogen
verwarmen nog steeds mijn hart.
De eens zo kleine plasjes bloed worden steeds groter en groter,
mijn eigen zonne-engel in dit duistere bestaan.
Maar de nacht is sterker.
Ik heb je gewaarschuwd…
maar je wilde niet luisteren en nu lig je daar.
In de armen van een stenen engel
terwijl de kinderen van de nacht voor jou huilen.
Zie je, ik hou echt van jou.
Zelfs nu.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nielse hofmans of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »