Even droomt ze weg. Ze ziet zichzelf in haar keuken. Druk bezig met de taart aansnijden. Het verdelen van gelijkmatige porties over de gebaksbordjes. Ze presenteerde deze dure lekkernij alleen op verjaardagen.
Ze doet haar sjaal af. Haar ogen blijven rusten op de rug van Tim, haar kleinzoon. Zestien jaar, de baard in de keel en bijna 1.90 m lang.
‘Voor mij een espresso en een Chocolate Mocha Latte.’ Zijn stem klinkt zelfverzekerd. Wat een verschil met tien jaar terug toen ze elkaar voor het laatst zagen.
Wat later staart ze naar haar handgeschreven naam op de papieren koffiebeker. Opeens voelt ze zich weer jong en geen eenzame bejaarde die nog wekenlang teert op dat ene koffieuurtje bij Starbucks…


Bloedbanden blijven.
herkenning in je kleinzoon