In vierenveertig passen stond je voor mij, terwijl ik eigenlijk van je wegsloop. Tussen de kieren door, vanonder je oordeel voor je wegkroop. Een hellend vlak. Een laatste woord. Te weinig grip. Een laatste blik. Je pakt mij vast. Nog even kijk ik. Terwijl ik wegslib…
Glad is het vlak waarop wij ons bevinden. Als een spiegel is het ijs waarin ik je niet meer zie. Ons niet meer ken. Mijn evenbeeld niet meer kan vinden. Ik mis je, je kent mij. Ik weet het, zo ben jij.
In vierenveertig tellen lag je onder mij, terwijl je eindelijk van mij wegdroop, tussen de kieren door, vanonder mijn oordeel voor mij wegkroop. Een hellend vlak. Jouw laatste woord…
Mijn eerste moord.
Ijzersterk.
Helder als glas.
Het betere werk.
#SSL mvg SF
Ik heb dit echt gemist, Shana, dankjewel!
@Shan Liefde, poëzie en dan van woord naar moord. Het gat is te groot.