Voor mij dit keer geen themastukje, er is al ‘competitie’ genoeg. Ik schrijf dus bewust niet vanuit de keuken aan het anrecht (wat ik al even bewust verkeerd schrijf), noch vanuit mijn zetel in het salon, waar Koning Voetbal toch licht de macht heeft overgenomen. Wij hebben dus óók 9 op 9. Ik loop naar de ijskast, vermijd het anrecht opnieuw bewust en twijfel tussen chocolade en een ‘gezonde’ hap. Het wordt 1-0 voor de chocolade, want ik ben er zodanig aan verslaafd dat neen zeggen voor mij ongezond is. Ik hoor onze jongens zingen’Voor vorst, voor vrijheid en voor recht’, bij de andere ‘Le roi, la loi, la liberté’. Trots, terecht. Neen, het is niet den Coninck van Hispangien.


Goed gescoord!