Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Zwart randje

26 februari 2013 | 120w | Inge Hulsker | 5 |

Zodra mijn ex Evi brengt, stuurt hij haar naar boven en smijt hij een omgevouwen krant voor me op tafel.

‘Klerewijf!’ schreeuwt hij. Zijn gezicht is rood aangelopen en hij ademt zwaar, alsof hij net een marathon heeft gelopen. ‘Een rouwadvertentie!’ tiert hij verder. ‘Zelfs van jou had ik zoiets laags niet verwacht! Je bent nu echt te ver gegaan!’

Mijn mond valt open. Ik stamel: ‘Dit zou ik nooit doen, Peter. Echt niet. Ik weet dat we onze meningsverschillen hebben, maar je doodverklaren, dat is echt beneden mijn stand.’

Hij blijft me een tijd strak aankijken. Dan grist hij de krant van tafel en beent stampvoetend het huis uit.

Evi komt beduusd de kamer in. ‘Waarom lach je, mamma?’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Inge Hulsker of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »