Ik was er nooit geweest, totdat mijn vriendje er ging studeren. Een hele reis, want het dichtsbijzijnde treinstation ligt zes kilometer van het plaatsje vandaan. Door de weilanden doemen de eerste studentenflats al op, als wachttorens van een kasteel. Het heeft geen echte campus, de studenten wonen vooral in die torenflats. Later schuiven ze door naar de flatwijken, waar ze hun gezin stichten en bij de universiteit gaan werken. Anderen vertrekken voor jaren naar de tropen, om dan toch weer terug te keren op het nest. Of stoppen met hun studie, en gaan er iets ondernemen. De studenten hebben veel gebracht aan werkgelegenheid en cultuur. Het heeft lang geduurd voordat ik een oorspronkelijke bewoner ontmoette. Wageningen, stad met een waterhoofd.
« (120) Woorden
Land der blinden »
« (120) Woorden Land der blinden »
Column, Cultuur, Maatschappij
Waterhoofd
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« (120) Woorden Land der blinden »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ja, Lisette, ik studeerde ooit in Wageningen, de universiteit slokt de stad aardig op!