Onverwachts, als getrouwde 65-jarige, werd je hevig verliefd.
Onvoorbereid op het vuurwerk wat deze vrouw in jou zou doen ontsteken.
Ongezocht kreeg jij een hartstochtelijke verhouding met haar, die zoveel jonger dan jij, zo voor jouw charmes viel.
Ongegeneerd consumeerden jullie heftig deze verrukkelijke liefde en vurige ongeremde passie.
Twee zielen in hetzelfde vuur vlammend.
Tevens speel je met vuur: je wilt niet de kastanjes uit het vuur halen en op je gebrande billen gaan zitten. Je besluit voor veilig te gaan en het ontstoken vuur te temperen, maar het bluswerk blijkt pijnlijk, onverwachts blakert je hart in het heetst van de strijd. Zij blijft in jouw hart, ook al brandt het helemaal weg…
…en blijf je voor eeuwig eenzaam.
Een mooi stukje wat ik helemaal kan invoelen. Ik vind alleen het woord ‘blakert’ in de voorlaatste zinvind ik niet helemaal passen. Het is voor mij een aktief werkwoord: iemand blakert iets. Die iemand is niet de vrouw en zeker niet de 65-jarige.
Een alternatief kon ik niet verzinnen.
Dank je Newcomm. Je hebt me aan het denken gezet.
.. blakeren is verschroeien, verkolen door blootstellen aan vuur. Vuur is dus hetgene dat blakert, actief inderdaad.
@Mattie, een leuk stukje. Voor mij iets teveel vuur in 120 woorden, wel creatief ermee geweest.
Vurig. Inderdaad misschien wat veel in zo’n kort stukje. Ook weet ik niet of ik de je-vorm de beste vorm vind.