Schrijf mee!
« »

Communicatie

Verstikkend

24 oktober 2013 | 120w | liedelet | 5 |

Mijn kleine lijf in de golven.
Springen en me laten gaan. Soms het zoute water proeven.
Samen zijn met hem. We lachen.
De zon schijnt, mensen maken plezier.
Ik kijk hem aan, hij lacht.

Ineens die hand, ik schrik. Hij betast mijn vlassige haren, daarna voelt het grijs en zwart.
‘Ik stik, ik stik, haal me naar boven’. Gelukkig, de hand trekt me omhoog. Bevrijding!
Ik wil hem verwijten maken, vertellen dat ik het niet grappig vind.
Voordat ik een hap lucht kan nemen, duwt hij me weer onder.
‘Nu ga ik dood’ denk ik. Mijn slappe lichaam wil niet meer vechten.

Rillerig en wankelend loop ik naar het strand, mijn hoofd vol vragen.
Ik hoor hem lachen.
Hij wel.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van liedelet of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »