Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Vurig afscheid

25 januari 2013 | 120w | G.J. van Gisteren | 7 |

Een gedempte onverstaanbare stem dringt zich op aan mijn bewustzijn. Verward open ik mijn ogen, het is aardedonker en ik heb nauwelijks bewegingsruimte: Waar ben ik? Waarom is het hier zo benauwd? Bewegen gaat haast niet, ik betast het beklede hout boven me. De stem maakt plaats voor dof klinkende klassieke muziek. Panisch besef ik plots waar ik ben: Maar ik ben helemaal niet dood! Geluidloos schreeuwend en wild bewegend stoot mijn hoofd tegen het deksel. Ik ruik brand, ongeloof maakt zich van mij meester: Nee … niet zo, niet op deze manier!

In het crematorium vraagt Jaap aan Frits: “Waarom wilde GJ gecremeerd worden en niet begraven?” Frits fluistert treurig: “Zijn motto was altijd, liever kort branden dan lang smeulen.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »