Schrijf mee!
« »

Mensen

Vliegertouw

5 juni 2013 | 120w | Ineke Wolf | 21 |

Nooit eerder voelde ik me zo kalm, zo totaal ontspannen en zo helemaal los van alles. Ik lig heerlijk tussen het riet, alsof ik er altijd al lag en nooit meer hoef op te staan. De lucht is stralend blauw, het riet buigt mee met de wind die, aan de grond, als een zachtaardig briesje aanvoelt. En wat ziet een eend er anders uit, van zo dichtbij. Het beest vlijt zich neer, naast mij.

Dan wordt de rust verstoord. Ik hoor stemmen van mensen die hevig geschrokken lijken te zijn. Weer later zie ik benen van mannen in duikerskostuum. Eén van hen zegt: “We moeten het hoofd vinden voordat het donker is.” Ik merk dat ik me niet bewegen kan.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ineke Wolf of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

13 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »