Zuchtend kijk ik uit het raam. Hij is een plaatje, je zou zo een lijstje om hem doen. Vlinders in mijn buik. Zo’n kanjer heeft geen oog voor mij. De saaie huismus die nooit buiten de deur komt. Haar vleugels niet uitslaat. Vleugellam na dat fatale moment. Het maakt het me niets meer uit. Ik zwelg wel.
Hij staat stokstijf voor zich uit te staren, lijkt op zijn beurt ook vleugellam. Hoop gloort in mijn hoofd. Snel naar buiten met mijn rolstoel. Maar… de wereld is veranderd, de kanjer is gevlogen. Gedesillusioneerd rol ik weer naar binnen. Het enige dat rest. Staren door het raam weiger ik nog langer. Zuchtend kijk ik naar het schilderij, vlinders door een geverfde kanjer.
« Perfectie
Verrassing »
« Perfectie Verrassing »
Communicatie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Vleugellam
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Dana of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Perfectie Verrassing »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Mooi, Dana, indringend!
Dank je Irma x
Mij schiet Verdronken vlinder van Boudewijn de Groot te binnen.
@Levja ik kende het lied nog niet, heb het gelijk even opgezocht… Wat een mooie tekst, dank je voor het binnen schieten