Op verzoek van mijn oude vader duik ik op zolder achter het schot. Daar zou ik de kerstspullen vinden. Keurig in dozen verzameld, waarop dan de inhoud vermeld staat. Alles veilig in krantenpapier gepakt. Ik vind niet wat ik zoek. Dan hangen we de kerstkaarten maar niet op. Ik blijf zitten, en laat allerlei spullen door mijn handen gaan. Daarmee komen de herinneringen: wie het kindje in de kribbe vond, was de winnaar van het uitpak-spel. De ballen bewonderen en ophangen in de boom, de piek als toppunt. Allevier een eigen bal. Dit jaar laten we alles in de dozen. Omdat mijn lieve moeder er niet meer is, blijft de kerst verstopt. Niks geen nieuw leven, alleen maar enorm gemis.

~voelbaar ~
Treurig Lisette, mooi geschreven.