Jij raakt mij diep tot in mijn kern en wezen
Jouw strijd die in mijn binnenwereld woedt
Jouw zinnebeelden slechten al mijn hindernissen
Jouw geest bestrijdt mijn kil gemoed.
Jij valt mij aan op ongedekte flanken
mijn nuchter fort is niet bestand.
Jouw woordenzwaard klieft reeds mijn schedel
Doorboort mijn zwaar ommuurd verstand
Reeds rijgt jouw beeldspraak mij aan haar degen
Voorgoed geveld lig ik ter neer
Maak snel een eind aan al dit lijden
Mijn pover mensenhart verdraagt niet meer.
Prachtig!
Fijn dat je t waardeert. wat inspiratie door een muze al niet vermag 🙂
Hopelijk ben je uit le lijden verlost, zo erg dat gun je niemand.
Nou Ger, het is wel heftig, maar een mens leert omgaan met zijn gevoelens. Sommigen kunnen je raken en dan ben je weerloos. Maar je kunt best de veerkracht opbrengen, toch? 😉
6 hartjes al. Dat is best veel als ik kijk naar andere gedichten. Leuk dat jullie het waarderen. Fijne dag allemaal!
Oh. ik zie dat ik niet ingelogd was. ik schreef dus als Anoniem. Sorry.
6 hartjes al. Dat is best veel als ik kijk naar andere gedichten. Leuk dat jullie het waarderen. Fijne dag allemaal!
Ik vind dit echt een mooi gedicht. Ik heb jouw blog inmiddels ontdekt en daar vind ik nog veel meer mooie exemplaren. Ik blijf je volgen!
@Jelstein; urgh…diep in t hart.
Ik las via Ger Dekker dat je ook gedichten schrijft. Te gek! Ik zocht je blog op. Ik wist niet dat je er al zoveel had geschreven. Dit wist ik helemaal niet van jou. Stille wateren, diep gronden…
😉
Ik ben maar een passant op deze site, maar werd getroffen door dit gedicht. Het lijkt of jij mijn gedachten verwoordt, maar dan mooi.
Heerlijk lijkt mij dat om gevoelens zo onder woorden te kunnen brengen.
Hennie
Dank je wel Hennie. Ik weet natuurlijk niet wat jij er in leest, welke strijd jij herkent. Dat is juist het mooie van poezie!.