Schrijf mee!
« »

Communicatie, Poëzie

Vergeten

23 november 2013 | 120w | Adonaies | 6 |

De erfenis vormt het fundament
op pijlers van monologen
diep verankerd in de grond
met voldoende dragend vermogen
voor torens van perkament.

Beschreven met enigma’s
in een onherkenbaar schrift
sinds onze heugenis verborgen
een waardeloze gift
van een uitgestorven ras.

En wij, erfgenamen der leugen
verzamelen de resten
in worsteling met de rede
die verloren gaat in protesten
zonder ziel en zonder geheugen.

Ook wij zullen worden vergeten
onze daden en nalatigheden
worden ter grave gedragen
slechts kortstondig aanbeden
als zovele valse profeten.

‘De maan verbleekte mijn schaduw
mijn hart verlangt naar rust
waar kracht en angst ontbreken
is mijn ziel zelfbewust.
Verzadig mij in duisternis
geketend zal ik vergeten
tot de komst van mijn Nemesis
is mijn lot ongeweten.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Adonaies of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »