Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij, Mensen

Vergelden

10 juni 2013 | 120w | Hadeke | 8 |

Dit is het moment waarop ik wacht: Een reiziger rent over het pad naar de trekschuit. De bel klinkt. De schipper is onverbiddelijk en blijft doof voor de smeekbeden.
Hier stappen passagiers na een korte wandeling over van de ene schuit op de andere. Hij is vast in slaap gesukkeld en te laat weer wakker geworden. Ruim twee uur moet hij wachten.
Ik storm op de nietsvermoedende man af. Twee slagen met mijn knuppel zijn afdoende. De buit is goed. Geld, sieraden en een hoop kleren om zijn lijf. Bij het ontkleden van zijn lichaam bedenk ik me dat ik zijn lompen wellicht ooit terug zal zien. Bij een volgende overval, als een geeltje of misschien zelfs een rooie rug.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »