Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen

Een luchtje

10 juni 2013 | 120w | Irma Moekestorm | 17 |

‘Moe-der,’ roep ik, ‘de vod-den-boer!’
Daar komt ze, met rode wangen en een stapel goed in haar handen. De voddenboer grijnst. Ik vind het een nare man, altijd al gevonden. Dat komt vast door zijn uiterlijk. Hij mist een paar tanden en de tanden die hij nog bezit, zien er onappetijtelijk uit. Zijn kleren slobberen om zijn lichaam; er zit een luchtje aan…

‘Dag Mien,’ begroet hij moeder amicaal, ‘voor twee hele centen neem ik die lompen van je over.’
‘Lompen?’ moeder kijkt verbijsterd naar haar wasgoed. ‘Ik haal dit net van het wasrek. Woensdag verkocht je het mij voor vijftig cent. Een zacht prijsje, noemde je het nog.’
Spinnijdig smijt ze de deur voor zijn neus dicht: ‘De lomperd!’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Irma Moekestorm of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

15 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »