“Je bent mooi.” De man bekijkt me verrukt. Als een bang vogeltje wacht ik af. Dat irriteert en vertedert hem tegelijk. Ik laat hem begaan en glimlach opgelucht naar hem, omdat hij me geen pijn doet.
“Voor jou,” fluistert hij en stopt een briefje van vijftig in mijn hand. Als hij weg is, verstop ik het in de antieke kast op de zolder.
Even later wordt het luik geopend.
“Heb je geld gekregen?” vraagt de man die mij kocht.
“Nee.” Hij knijpt in mijn nek totdat ik gil van de pijn.
“Hoe oud ben je?”
“Veertie uh achttien.”
Hij gaat gelukkig weer weg na het ‘goede’ antwoord.
Pappa heeft me verkocht. Hij was vaak heel gemeen. “Pappa!” Ik huil zachtjes.
« Niet voor de poes
Syrisch Sprookje »
« Niet voor de poes Syrisch Sprookje »
Communicatie
Verborgen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van hendrike of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Niet voor de poes Syrisch Sprookje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Er wordt wat snel van perspectief gewisseld. Eerst zitten we in het hoofd van de man, dan in het hoofd van de vrouw. Het is beter een eenduidige keuze te maken. En of aan het eind ‘hij’ dezelfde is als ‘pappa’ is me ook niet duidelijk.
wrang stukje over vader die zijn dochter laat misbruiken. Als de man achter het luik haar vader is, is het onwaarschijnlijk dat hij naar de leeftijd vraagt. Er zijn toch geen drie mannen in het spel?
Fons, dank voor je reactie. Ik heb het hopelijk wat overzichtelijker gemaakt door alles vanuit de ervaringen van het meisje te beschrijven,
José, het is vooral wrang omdat dit echt gebeurd is. Wel heb ik er natuurlijk wat ‘details’ bij bedacht.
Ik hoop dat het stukje nu door de wijzigingen ook voor jou wat duidelijker is.
@Hendrike, verkocht of verhuurd?
De eerste helft van het verhaal vind ik goed geschreven.
Antieken is zonder n. Het gaat om een ding, niet om een persoon of personen.
Ineke, haar vader had haar verkocht. Vooral uit de laatste regels wilde ik laten blijken dat een kind dan evengoed nog in haar nood aan haar vader denkt. Graag zou ik je kritiek op de tweede helft willen weten.
@Hendrike, als het om verkopen gaat, dan gaat het vaak om jonge meisjes. Liever 14 dan 18. Ik raak daar het spoor bijster. Vraag me dan ook af waar in de wereld dit tafereel plaatsvindt.
Ineke, het gaat ook om een jong meisje van 14 dat er aan moet wennen om te zeggen dat ze achttien is. Daarom het ‘goede’ antwoord. Dit was een kind met een buitenlandse moeder. Het was eind jaren tachtig dat ik dit hoorde. Er werd gezegd dat ze met haar moeder naar het buitenland was. Dit speelde zich dus af in Nederland.