‘Wat mot je?’ gromde de dwerg.
‘Kalmpjes aan,’ suste ik, terwijl ik neerknielde en mijn zwaard voor zijn voeten legde.
De dwerg kalmeerde, liet zijn bijl zakken en bekeek het zwaard aandachtig.
‘Mmm…,’ smaalde hij, ‘zoiets gebruiken wij hooguit als haardpook.’
‘Mijn vader waardeert de vaardigheden van de dwergen,’ zei ik. ‘Hij wil dat jullie beste smid een zwaard voor hem smeedt.’
De dwerg snoof. ‘Wat staat daar tegenover?’ wilde hij weten.
‘Diamanten,’ antwoordde ik. ‘Wil je ze zien?’
De dwerg loerde begerig in mijn buidel. Meteen plantte ik een mes tussen zijn ribben.
‘En, mijn zoon,’ vroeg de koning, ‘is het gelukt?’
Zwijgend legde ik de dwergenbijl voor zijn voeten.
‘Mooi,’ zei hij. ‘Je volgende opdracht wordt een elfenzwaard.’
Zo, op de valreep heb ik nog een stukje voltooid voor de ‘oude’ 120W.
@Hay, heerlijk je fantasy-verhaaltjes.
Deze keer viel het wel een tikkeltje gewelddadig uit. Maar goed, dat geldt voor heel wat sprookjes van Grimm ook.
@Hay Gruwelijk leuk