Net als afgelopen zomer neem ik op deze laatste dag van dit voor mij bewogen jaar plaats op mijn bankje aan mijn rivier. Nu wel dikker aangekleed.
Ik zet wat letters neer en schets een golfbeweging in mijn dagboek. Dan komt er iemand naast me zitten.
“Ooit gelezen dat schrijvers de levens leven, die zij zelf niet kunnen leven en deze dus verwerken in de boeken die zij schrijven.”
Deze opmerking verrast mij uitermate en ik wil graag zien, wie deze woorden spreekt. Ik kijk naar rechts en recht in een doorleefd gezicht.
“Mijn tijd zit er weer op voor dit jaar. Na een grote vuurbal rond middernacht herrijs ik als een feniks uit mijn as. Van oud naar nieuw.”
« De beste wensen voor het nieuwe jaar
Aan de dood ontsnapt »
« De beste wensen voor het nieuwe jaar Aan de dood ontsnapt »
Communicatie
Vanitas
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« De beste wensen voor het nieuwe jaar Aan de dood ontsnapt »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@levja kippenvel
Mooi beeld.
@Levja, prachtig verteld!
@Jelle @Inge @Desiree
Dank en de beste wensen.