Seri Gala had er veel tijd aan besteed. Vrienden gemaakt, contacten gelegd. Veel energie gestoken in die anderen. Nu was ze op. Ze wilde niet meer. Ze wilde verdwijnen naar de achtergrond en haar eigen werk weer oppakken, haar eigen passie achterna. Ze had er goed over nagedacht. Ze zag dat anderen haar steeds vaker aanvulden, waardoor zij stilletjes en geleidelijk naar de achtergrond kon verdwijnen. Op een dag was ze er niet meer. Aanvankelijk viel het niet op. Iedereen gaat er immers wel eens even tussenuit. Alleen leek dat nu wel erg lang te duren. Ze had de keus gehad tussen “Aan de grote klok†en “Met stille tromâ€. Zij koos voor het laatste, geheel omfloerst. Het was over.
« Hopend dat ik eerder sterf
Een liefhebbende man als vader voor hun kinderen »
« Hopend dat ik eerder sterf Een liefhebbende man als vader voor hun kinderen »
Fictie
Trom
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van JelStein of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Hopend dat ik eerder sterf Een liefhebbende man als vader voor hun kinderen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Om te overleven, moet je wel verder trekken.
Je stukje stemt tot nadenken @JelStein
En net nu deze weer terug lijkt te keren!
Mijn hooft tolt.
Ach Levja, maak je niet dik
Dik Trom, ha, ha…
Maar tjonge, jongen dat was een jongen.
Is ze voorgoed verdwenen? Welk een gemis.