Ik ben op een gezellige autisme-lotgenotenavond in een Rotterdamse toeristenkroeg. Mianne staat op een openbare appel-computer foto’s van haar schilderkunst aan te prijzen. Niemand lijkt erg geïnteresseerd, maar toch houdt ze een oprecht verkooppraatje. Uit piëteit kijk ik ook maar even mee. Veelkleurige taferelen spelen zich af op de drie gefotografeerde doeken. Ze lijken door een kinderhand geschilderd, maar Mianne is al dertig. Ik ken haar deprimerende verhaal, ze heeft het me uitgebreid verteld. Ze zou zo graag de kans krijgen een liefdevollere moeder te zijn dan zij zelf heeft. Met een liefhebbende man als vader voor hun kinderen. Maar ik weet zeker dat ik dat niet wil.
“Ik vind je schilderijen echt heel mooi, Mianne. Hoeveel vraag je ervoor?â€
Beste Job Vink, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie