‘In deze dagen van grote donkerte, zal het misschien een verrassing voor velen zijn, dat er niet meer wordt gedaan aan het probleem waarmee wij al jaren te kampen hebben. Namelijk: honger! Sommigen weten hier niets van maar het bestaat. En het verblijft ook hier geachte aanwezigen!’
Mijn handen zoeken steun maar vinden slechts lucht in het ledige. Nog net niet van de wereld houd ik me aan zijn laatste korstje vast.
De spreker zwijgt en kijkt mijn kant op. Ik hoor hem preken over hel en verdoemenis, over vagevuur en Gods vergiffenis als men maar naar Hém luistert!
Dat doe ik niet. Of misschien tóch! De uitkomst zie ik al voor me. Het is me duidelijk: ik ben weg.
Recente reacties