Een kale hardstenen muur, daar hangt je beeltenis. Geschilderd vanuit mijn hart en herinnering.
Jarenlang hield ik je iedere dag vast. Al die jaren probeerde je te doen wat en hoe ik het wilde.
Soms vond je dat ik je misbruikte en dat liet je dan ook horen als een schrille dissonant. Toch deed je het een volgende keer weer, omdat ik had geleerd van het misbruik.
Ik liefkoosde je, poetste je schoon wanneer dat nodig was. Iedere dag weer probeerde ik je op temperatuur te houden. Wekelijks ging je met me mee, soms in de auto, vaak op de fiets, hangend op mijn rug.
Ik heb geen tijd meer voor je. Toch mis ik je, trouwe saxofoon!



Beste Karen Voshol, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie