‘Alexander, ik denk dat jouw tijd gekomen is. Ik heb het lang gerekt, maar het koningschap is een zware belasting en ik word er niet jonger op.’
Met een diepe zucht laat de kroonprins zich naast zijn moeder op een stoel zakken.
‘Ik weet het, mam. Het moet een keer gebeuren.’
Met een meewarige blik kijkt de vorstin haar zoon aan.
‘Het geeft niet, mam,’ verzekert hij haar. ‘Je hebt een hoop gedaan om het voor mij beter te maken. Je hebt alles tot in de puntjes geregeld. Ik zal de troon van je overnemen.’
‘Fijn jongen. Ik heb inderdaad alles zo goed mogelijk voorbereid. Je weet wat ik altijd zeg: leuker kunnen we het niet maken, maar wel makkelijker.’


Ja, goed stukje!
Dankjewel Lousjekoesje, ook voor de tweet!
Tja, het moest toch nu maar eens gebeuren, uiteindelijk toch goed getimed en nu weer over tot business as usual, leuk stukje Inge