Schrijf mee!
« »

Familie, Maatschappij, Mensen

Stap voor stap

10 september 2013 | 120w | Irma Moekestorm | 8 |

Al zwaaiend loopt hij het pad af, mijn grote kerel. Ik kijk hem na totdat ik hem niet meer kan zien. Dus dit bedoelt men nu met loslaten…

Wat vliegt de tijd. Het leek eergisteren dat hij in de box lag, gisteren dat hij zijn eerste stapje zette.
Vandaag volgt weer een belangrijke stap: zijn eerste expeditie.

Terwijl ik hem hielp met zijn rugzak, had ik hem voor de zoveelste keer op het hart gedrukt geen gekke dingen te doen.
Hij had daarop geantwoord: ‘Ik heb toch geld en een mobiel bij me?’
‘Bel je als het nodig is?’
‘Het komt helemaal goed, mam,’ klonk het eigenwijs. ‘Eén pak melk en een halfje wit; wat is daar nou moeilijk aan?’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Irma Moekestorm of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »